در اين كه مقصود در اينجا از كلمه « بر » چيست ؟ مفسران گفتگوى بسيار دارند ، بعضى آن را به معنى بهشت ، و بعضى به معنى پرهيز كارى و تقوى ، و بعضى به معنى پاداش نيك گرفته‌اند ، ولى آنچه از آيات قرآن استفاده مىشود اين است كه « بر » معنى وسيعى دارد و به تمام نيكيها اعم از ايمان و اعمال پاك گفته مىشود ، چنان كه از آيه 177 سوره بقره استفاده مىشود كه « ايمان به خدا ، و روز جزا ، و پيامبران ، و كمك به نيازمندان ، و نماز و روزه ، و وفاى به عهد ، و استقامت در برابر مشكلات و حوادث » همه از شعب « بر » محسوب مىشوند . بنا بر اين رسيدن به مقام نيكوكاران واقعى ، شرايط زيادى دارد كه يكى از آنها انفاق كردن از اموالى است كه مورد علاقه انسان است ، زيرا عشق و علاقه واقعى به خدا ، و احترام به اصول انسانيت و اخلاق ، آن گاه روشن مىشود كه انسان بر سر دو راهى قرار گيرد ، در يك طرف مال و ثروت يا مقام و منصبى قرار داشته باشد كه مورد علاقه شديد او است ، و در طرف مقابل خدا و حقيقت و عواطف انسانيت و نيكو كارى ، اگر از اولى بخاطر دومى صرف نظر كرد معلوم مىشود كه در عشق و علاقه خود صادق است ، و اگر تنها در اين راه از موضوعات جزئى حاضر بود صرف نظر كند ، معلوم مىشود عشق و علاقه معنوى او نيز به همان پايه است و اين مقياسى است براى سنجش ايمان و شخصيت . نفوذ آيات قرآن در دلهاى مسلمانان نفوذ آيات قرآن در دلهاى مسلمانان بقدرى سريع و عميق بود كه بلافاصله بعد از نزول آيات اثر آن ظاهر مىگشت ، بعنوان نمونه در مورد آيه فوق در تواريخ و تفاسير اسلامى چنين مىخوانيم : 1 - يكى از ياران پيامبر ص بنام ابو طلحه انصارى در مدينه نخلستان و باغى داشت بسيار مصفا و زيبا ، كه همه در مدينه از آن سخن مىگفتند ، در آن چشمه آب صافى بود كه هر موقع پيامبر ص به آن باغ مىرفت از آن آب ميل مىكرد و وضو مىساخت ، و علاوه بر همه اينها آن باغ درآمد خوبى براى « ابو طلحه »